
چرا اکثر گرمکنهای حمامی که ادعای ضدآب بودن دارند، در واقع شکست میخورند؟
باید صادق باشیم: حمامها برای لوازم الکترونیکی فضایی وحشتناک هستند. در این محیط، بخارات زیادی وجود دارد، آب نیز به طور تصادفی روی لوازم الکترونیکی میپاشد؛ همچنین دما نیز در عرض چند دقیقه از سرما به گرمای شدید تغییر میکند.
اگر روی برچسب محصول، رتبه IPX5 وجود داشته باشد، این یک نقطه شروع خوب است. اما در دنیای واقعی، این رتبهها فقط یک سند کاغذی هستند. آنچه واقعاً مهم است این است که آیا مهرهای موجود بین لوله کوارتز و بدنه، میتوانند در برابر این شرایط مقاومت کنند یا نه.
آزمایش استرس
ما فقط این لوازم را ساخته و امیدوار به بهترین نتیجه نمیشویم. ما هر دسته از این لوازم را تحت فرآیندی قرار میدهیم که من آن را «فرآیند پیرسایی در شرایط مرطوب و گرم» مینامم.
در واقع، این فرآیند مانند یک اتاق شکنجه است؛ ما لوازم را مدام در معرض گرمای بالا و رطوبت زیاد قرار میدهیم. چرا؟ چون میخواهیم مواد مورد استفاده را مجبور به انبساط و انقباض کنیم.
اگر ماده مورد استفاده برای مهر کردن ارزان باشد، یا اگر فوم مورد استفاده کمی هم انقباض کند، رطوبت وارد لوازم میشود. در این صورت، تماسهای الکتریکی شروع به زنگ زدن میکنند؛ یا حتی بدتر از آن، کل سیستم در همان لحظه که کلید را فعال میکنید، قطع میشود. ما بدنه لوازم را تا جایی فشار میدهیم که واقعاً خراب شود، تا بتوانیم دقیقاً محدودیتهای آن را بدانیم.
مشکلات ناشی از تغییرات دما
مشکل اصلی این است که دما به سرعت تغییر میکند. لامپهای مادون قرمز در عرض چند ثانیه از حالت سرد به حالت بسیار گرم تغییر میکنند؛ سپس دوباره به سرعت سرد میشوند. این تغییرات مداوم، فشار زیادی بر مهرهای ضدآب وارد میکند.
اکثر مهرها پس از مدتی شکننده میشوند؛ به همین دلیل ما از ترکیبات سیلیکونی خاص و فومهای مستحکمتری استفاده میکنیم. این مواد، انعطافپذیری لازم را حفظ میکنند.
همچنین، آزمایش ضدآبی که در کارخانه انجام میشود، در واقع بیفایده است؛ هر کسی میتواند محصولی تولید کند که برای پنج دقیقه در برابر آب مقاوم باشد. پیروزی واقعی زمانی است که بتوانیم بفهمیم که گرمکن، حتی پس از ۵۰۰ بار استفاده، همچنان میتواند آب را از خود دور نگه دارد.
تعادل لازم
البته، یک مشکل دیگر نیز وجود دارد: اگر مهرها بیش از حد محکم باشند، گرما درون لوازم محبوس میشود؛ در نتیجه، لوازم شروع به ذوب شدن میکنند. بنابراین، ما باید نقطه تعادل مناسبی پیدا کنیم؛ تا آب از خارج لوازم دور بماند، اما اجزای داخلی لوازم ذوب نشوند. برای این منظور، از سیمهای با ضخامت بیشتر و عایقهای بهتری استفاده میکنیم؛ این روش، گرمای اضافی را کنترل کرده و در عین حال از ایمنی لوازم محافظت میکند.