การนำเครื่องทำความร้อนแบบอินฟราเรดมาใช้ในห้องน้ำ ก็เหมือนกับการต่อสู้กับไอน้ำนั่นเอง เพราะน้ำมีคุณสมบัติในการนำไฟฟ้าได้ดี ดังนั้นหากการฉนวนกันไฟฟ้าไม่ดีพอ ก็อาจเกิดกระแสไฟฟ้ารั่วไหลได้ หรือในกรณีที่เลวร้ายกว่านั้นก็อาจเกิดการลัดวงจรได้ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์เหล่านี้ขึ้น เราจึงให้ความสำคัญกับการสร้างเกราะกำบังระหว่างส่วนที่ใช้ทำความร้อนกับตัวเครื่องอย่างมาก การรักษาไฟฟ้าไว้ในตำแหน่งที่เหมาะสม เราไม่ไว้ใจเพียงแค่ฝาครอบพลาสติกธรรมดาๆ เท่านั้น แต่เราใช้ตัวถังซีเมนต์ที่มีการฉนวนกันไฟฟ้าสองชั้น เพื่อให้ส่วนที่มีไฟฟ้าอยู่อยู่ห่างจากตัวเครื่องโลหะ เราเลือกใช้ซีเมนต์อลูมินาที่ทนต่ออุณหภูมิสูง เพราะมันจะไม่บวมหรือเปราะหักหลังจากการถูกทำให้ร้อนและเย็นซ้ำๆ หลายพันครั้ง ส่วนสายไฟนั้น เราใช้สายไฟที่มีการฉนวนด้วยซิลิโคน พีวีซีนั้นเหมาะสำหรับการใช้งานอื่นๆ แต่มันจะแตกเมื่อต้องเผชิญกับความร้อน แต่ซิลิโคนนั้นสามารถรับมือกับสถานการณ์นี้ได้ดี เรายังใช้ซีล IPX4 หรือ IPX5 เพื่อป้องกันไม่ให้ไอน้ำเข้าไปในกล่องสวิตช์ไฟอีกด้วย ความปลอดภัยและสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้น ความปลอดภัยของเครื่องทำความร้อนนั้นขึ้นอยู่กับการเชื่อมต่อกับสายดิน เราจึงเชื่อมต่อตัวเครื่องอลูมิเนียมเข้ากับสายดินโดยใช้วาล์วปิด-เปิด วาล์วเหล่านี้จะช่วยให้เกิดการเชื่อมต่อที่แน่นหนา ทำไมล่ะ? เพราะหากท่อควอตซ์แตก และไส้หลอดไฟสัมผัสกับตัวเครื่อง เราก็อยากให้สวิตช์ตัดไฟทำงานทันที และแม้ว่าจะมีการฉนวนกันไฟฟ้าที่ดีที่สุดในโลก แต่ก็ยังจำเป็นต้องใช้ RCD หรือ GFCI เพื่อเป็นเกราะป้องกันเพิ่มเติม ซึ่งจะช่วยให้เรามั่นใจได้ว่าจะไม่เกิดอันตราย ความจริงเกี่ยวกับการออกแบบ นี่คือข้อเสียของการออกแบบนี้ นั่นคือการฉนวนกันไฟฟ้าที่มีความหนาแน่นสูงจะทำให้เครื่องมีขนาดใหญ่ขึ้น นั่นหมายความว่าเครื่องจะใช้พื้นที่บนเพดานมากขึ้น แต่เราก็ยอมแลกมาเพื่อให้ได้เครื่องที่มีความปลอดภัยจริงๆ และไม่ทำให้เรากังวลทุกครั้งที่อาบน้ำร้อน ในพื้นที่ที่มีความชื้นสูง นี่คือสิ่งที่ผมยอมแลกเสมอ